انواع اصلی علائم راهنمایی و رانندگی

روش های پشتیبانی علائم راهنمایی و رانندگی را می توان به چهار نوع ستونی، نوع کنسولی، نوع دروازه ای و نوع پیوست تقسیم کرد.
روش پشتیبانی از علائم راهنمایی و رانندگی باید به طور جامع بر اساس عواملی مانند حجم ترافیک، ترکیب نوع وسیله نقلیه، تعداد خطوط، توزیع سازه ها در طول خط، بار باد و شرایط کنار جاده تعیین شود.
(1) هشدارها، ممنوعیت ها، علائم دستورالعمل و علائم راهنمایی با اندازه کوچک باید توسط ستون های تک پشتیبانی شوند، در حالی که علائم راهنمایی متوسط ​​و بزرگ را می توان با ستون های دوتایی یا چند ستونی پشتیبانی کرد.
(2) هنگامی که شرایط زیر برآورده می شود، می توان از روش های پشتیبانی معلق مانند نوع کنسول یا نوع دروازه ای در صورت لزوم استفاده کرد (نوع کنسول باید زمانی که محتوای صفحه کوچک است استفاده شود):
① وقتی حجم ترافیک به ظرفیت طراحی می رسد یا به آن نزدیک می شود.
②زمانی که طراحی مبادله پیچیده است.
③ وقتی سه یا چند خط در یک جهت وجود دارد.
④زمانی که فاصله بین تقاطع های سطح درجه به هم پیوسته نسبتا نزدیک است.
⑤وقتی خروجی چند لاین است.
⑥زمانی که وسایل نقلیه بزرگ سهم زیادی را به خود اختصاص می دهند.
⑦ هنگام عبور از مبادلات متعدد برای حفظ ثبات در محل اطلاعات علامت.
⑧زمانی که فضای نصب کنار جاده کافی نیست یا مسدود شده است.
⑨هنگام اتصال هاب بین دو بزرگراه؛
⑩وقتی رمپ خروجی خروجی سمت چپ است.
علائم تقاطع درجه یا علائم هشدار خروج واقع در نقطه شروع خط کاهش سرعت تبادل.
(3) هنگامی که سازه هایی مانند پل های روگذر در امتداد بزرگراه وجود دارد و دیوارهای حائل بلند، تیرهای روشنایی و غیره در کنار جاده نصب می شوند، علائم راهنمایی و رانندگی می توانند با این فرض که الزامات محدودیت های ساخت بزرگراه را برآورده می کنند، از روش های پشتیبانی متصل استفاده کنند.